Περί αξιοπρέπειας και δυσκολίας.

Γεια και χαρά σε όλους! Έχουμε άραγε αναρωτηθεί ποτέ τι θα απογίνει η ράτσα μας σε κάποια χρόνια από τώρα; Έχουμε προβληματιστεί για το αν όλα αυτά που γνωρίζουμε, είναι πράγματι αυτά που θα έπρεπε να γνωρίζουμε;Υπάρχουν προβλήματα, ένα είναι σίγουρα το πληθυσμιακό, και το άλλο είναι η γνώση της λαογραφίας...όσον αφορά το πληθυσμιακό, είναι αναμφίβολα ένα κομμάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα! Κάποτε οι Σαρακατσάνοι πάντρευαν τα παιδιά τους μόνο με Σαρακατσάνους για να μην χαθεί η ράτσα. Σήμερα αυτό το φαινόμενο έχει σβήσει, (αλίμονο άλλωστε στις μέρες μας).Για το άλλο κομμάτι όμως, αυτό της γνώσης της λαογραφίας, σίγουρα είναι στο χέρι μας να το διαχειριστούμε όπως πρέπει. Όσο ζουν ακόμη Σαρακατσάνοι μεγάλης ηλικίας που σίγουρα είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να μας διαφωτίσει... Είναι πολύ σημαντικό να πάρουμε το δρόμο της παράδοσης μας, βήμα βήμα από την αρχή με πολύ μεγάλη προσοχή και πολύ μεγάλο σεβασμό! Έχουμε μεγάλη ευθύνη όλοι! Θεσμικοί, τραγουδιστές, χοροδιδάσκαλοι, χορευτές, απλά μέλη...Για φαντάσου μετά από χρόνια σε ετήσιο χορό συλλόγου τα χορευτικά να κάνουν εισαγωγή με καγκέλια, ακραίο...

Ένα άλλο μεγάλο θέμα είναι η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, ο κόσμος είναι κουρασμένος και οικονομικά μα και ψυχολογικά, οπότε σίγουρα θα πρέπει οι οικονομικές απαιτήσεις να προσγειωθούν στο έπακρο (από όλους σε όλα*) για να φέρουμε κοντά τον κόσμο. Καθώς επίσης να βρούμε νέες ιδέες και να αποβάλουμε κάποιες νοοτροπίες που μας πάνε πίσω,αν θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανό το μεράκι των νέων παιδιών. Μόνο οι νέοι μπορούν να σώσουν την κατάσταση...Χρειάζεται προσοχή λοιπόν για να βαδίσουμε με περηφάνια και αξιοπρέπεια όπως αρμόζει στον Σαρακατσάνο, ώστε να μπορέσουμε να διαφυλάξουμε ότι μπορούμε!